Μέλος της επιστημονικής ένωσης για την προώθηση της εκπαιδευτικής καινοτομίας.

Από τις 27  Μαρτίου 2018, μέλος της επιστημονικής ένωσης για την προώθηση της εκπαιδευτικής καινοτομίας. 

  

"Διαδικτυακές εφαρμογές και συνεργατική γραφή στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας"

      Ακόμη ένα ενδιαφέρον σεμινάριο με θέμα διάφορες μεθόδους συνεργατικών πρακτικών που μπορούν να εφαρμοστούν μέσω διαδικτύου (google docs) στο μάθημα της Νεοελληνική Γλώσσας, άλλα και σε άλλα μαθήματα ή γνωστικούς τομείς, έφτασε στο τέλος του.  Η φιλομάθεια σε συνδυασμό με τη δια βίου μάθηση, προσφέρει πληρότητα και βοηθά τον άνθρωπο να βελτιώνεται στη δουλειά του, να διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες, να εστιάζει στα "ουσιαστικά", να επιτυγχάνει πρόοδο και τόσα άλλα. Όταν από τέτοιες διαδικασίες δεν εξαρτάται η επαγγελματική σου αποκατάσταση ή ο μισθός σου, απεκδύεσαι τα όποια άγχη σου και νιώθεις καθαρή χαρά.  

                                                                                       Ιωάννα Γεωργουλάκου

                                                                         Φιλόλογος Γλωσσολόγος Ειδικής Αγωγής 

Αλέξης Ζορμπάς (Ένα υπέροχο απόσπασμα για τη ζωή και το θάνατο)

Αλέξης Ζορμπάς

(απόσπασμα)

Το πρώτο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη —και ίσως το καλύτερο του— έχει τον τίτλο Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και δημοσιεύτηκε το 1946. Ο κεντρικός ήρωας, ο Ζορμπάς, είναι πραγματικό πρόσωπο και ο Καζαντζάκης είχε συνεργαστεί μαζί του σε μια επιχείρηση μεταλλείων στη Μάνη. Στο έργο βέβαια το πρόσωπο μυθοποιείται και το σκηνικό της δράσης τοποθετείται στην Κρήτη, όπου ο συγγραφέας (αφηγητής) και ο Ζορμπάς προσπαθούν να εγκαταστήσουν λιγνιτωρυχείο. Ο πρώτος είναι το «αφεντικό» και ο δεύτερος ο αρχιεργάτης. Δεν ξέρουν και πολλά πράγματα από τέτοιες δουλειές, αλλά ούτε και τους ενδιαφέρει αν αποτύχουν. Ο συγγραφέας, άνθρωπος των βιβλίων και του στοχασμού, «διανοούμενος» και «καλαμαράς», αναζητάει σ' αυτή την περιπέτεια μια εμπειρία χρήσιμη για τη σκέψη του. Ο Ζορμπάς πάλι —γέρος, ορθόκορμος, κοκαλιάρης, γεμάτος ζωική ορμή, κινούμενος από το ένστικτο και το συναίσθημά του, απόλυτα ελεύθερος και έτοιμος για κάθε παράτολμη πράξη— αποτελεί την αντίθεση προς το συγγραφέα, αυτό που ο συγγραφέας θα ήθελε να ήταν, αν μπορούσε. Οι δυο μαζί συνθέτουν ολόκληρο το φάσμα της ζωής: σκέψη και δράση. Στο μυθιστόρημα κινούνται βέβαια και άλλα πρόσωπα. Ένα από αυτά είναι και η μαντάμ Ορτάνς με την οποία είχε συνδεθεί ο Ζορμπάς. Η μαντάμ Ορτάνς έχει πεθάνει. Στο απόσπασμά μας ο συγγραφέας και ο Ζορμπάς επιστρέφουν από την κηδεία της.

Προχωρούσαμε αμίλητοι μέσα από τα στενά δρομάκια του χωριού. Τα σπίτια μαυρολογούσαν ολοσκότεινα, κάπου ένα σκυλί γάβγιζε, κάποιο βόδι αναστέναζε. Κάποτε μας έρχουνταν στο φύσημα του αγέρα εύθυμα, αναβρυτά, σαν παιχνιδιάρικα νερά, τα κουδουνάκια της λύρας.

Βγήκαμε από το χωριό, πήραμε το δρόμο κατά το ακρογιάλι μας.

— Ζορμπά, είπα, για να κόψω τη βαριά σιωπή, τι αγέρας είναι ετούτος; Νοτιάς;

— Μα ο Ζορμπάς πήγαινε μπροστά, κρατώντας σα φανάρι το κλουβί με τον παπαγάλο* και δεν αποκρίθηκε.

Όταν φτάσαμε στο ακρογιάλι μας, ο Ζορμπάς στράφηκε:

— Πεινάς, αφεντικό; ρώτησε.

— Όχι, δεν πεινώ, Ζορμπά.

— Νυστάζεις;

— Όχι.

— Μήτε εγώ. Ας καθίσουμε στα χοχλάδια*· έχω κάτι να σε ρωτήσω. Ήμασταν και οι δυο κουρασμένοι, μα δε θέλαμε να κοιμηθούμε. Δε θέλαμε να χάσουμε το φαρμάκι της μέρας ετούτης· ο ύπνος μάς φαίνουνταν σα μια φυγή σε ώρα κιντύνου και ντρεπόμασταν να κοιμηθούμε.

Καθίσαμε στην άκρα της θάλασσας· έβαλε ο Ζορμπάς το κλουβί ανάμεσα στα γόνατά του και κάμποση ώρα σώπαινε. Ένας φοβερός αστερισμός ανέβηκε από το βουνό, πολυόματο τέρας με στρουφιχτήν* ουρά, κάπου κάπου ένα αστέρι ξεκολλούσε κι έπεφτε.

Ο Ζορμπάς κοίταξε τ' αστέρια, με το στόμα ανοιχτό, σα να τα 'βλεπε για πρώτη φορά.

— Τι να γίνεται εκεί πάνω! μουρμούρισε. Και σε λίγο πήρε την απόφαση, μίλησε:

— Ξέρεις να μου πεις, αφεντικό, είπε κι η φωνή του ασκώθηκε επίσημη, συγκινημένη μέσα στη ζεστή νύχτα, ξέρεις να μου πεις τι πάει να πουν όλα αυτά; Ποιος τα καμε; Γιατί τα καμε; Και πάνω απ' όλα, ετούτο (η φωνή του Ζορμπά ήταν γεμάτη θυμό και τρόμο): Γιατί να πεθαίνουμε;

— Δεν ξέρω, Ζορμπά! αποκρίθηκα, και ντράπηκα σα να με ρωτούσαν το πιο απλό πράμα, το πιο απαραίτητο, και δεν μπορούσα να το ξηγήσω.

— Δεν ξέρεις! έκαμε ο Ζορμπάς και τα μάτια του γούρλωσαν. Όμοια γούρλωσαν και μιαν άλλη νύχτα, όταν με ρώτησε αν χορεύω και του αποκρίθηκα πως δεν ξέρω χορό. Σώπασε λίγο· άξαφνα ξέσπασε:

— Τότε τι ναι αυτά τα παλιόχαρτα που διαβάζεις; Γιατί τα διαβάζεις; Άμα δε λένε αυτό, τι λένε;

— Λένε τη στενοχώρια του ανθρώπου που δεν μπορεί ν' απαντήσει σε αυτά που ρωτάς, Ζορμπά, αποκρίθηκα.

— Να τη βράσω τη στενοχώρια τους! έκαμε ο Ζορμπάς χτυπώντας με αγανάχτηση το πόδι του στις πέτρες.

Ο παπαγάλος στις ξαφνικές φωνές τινάχτηκε απάνω:

— Καναβάρο*! Καναβάρο! έσκουζε σα να ζητούσε βοήθεια.

— Σκασμός και συ! έκαμε ο Ζορμπάς κι έδωκε μια γροθιά στο κλουβί.

Στράφηκε πάλι σε μένα.

— Εγώ θέλω να μου πεις από πού ερχόμαστε και πού πάμε. Του λόγου σου τόσα χρόνια μαράζωσες απάνω στις Σολομωνικές*· θα 'χεις στύψει δυο τρεις χιλιάδες οκάδες χαρτί· τι ζουμί έβγαλες;

Τόση αγωνία είχε η φωνή του Ζορμπά, που η πνοή μου κόπηκε· αχ, να μπορούσα να του 'δινα μιαν απόκριση!

Ένιωθα βαθιά πως το ανώτατο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος δεν είναι η Γνώση, μήτε η Αρετή, μήτε η Καλοσύνη, μήτε η Νίκη· μα κάτι άλλο πιο αψηλό, πιο ηρωικό κι απελπισμένο: Το Δέος, ο ιερός τρόμος. Τι 'ναι πέρα από τον ιερό τρόμο; Ο νους του ανθρώπου δεν μπορεί να προχωρέσει.

— Δεν απαντάς; έκαμε ο Ζορμπάς με αγωνία.

Δοκίμασα να δώσω στο σύντροφό μου να καταλάβει τι είναι ο ιερός τρόμος:

— Είμαστε σκουληκάκια μικρά μικρά, Ζορμπά, αποκρίθηκα, απάνω σ' ένα φυλλαράκι γιγάντιου δέντρου. Το φυλλαράκι αυτό είναι η Γη μας· τ' άλλα φύλλα είναι τ' αστέρια που βλέπεις να κουνιούνται μέσα στη νύχτα. Σουρνόμαστε απάνω στο φυλλαράκι μας, και το ψαχουλεύουμε με λαχτάρα· τ' οσμιζόμαστε, μυρίζει, βρωμάει· το γευόμαστε, τρώγεται· το χτυπούμε, αντηχάει και φωνάζει σαν πράμα ζωντανό.

Ο τάφος της Αμφίπολης - Τυμβος Καστά σε εντυπωσιακό τρισδιάστατο βίντεο

Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε ένα σπουδαίο νέο μυστήριο: τον Τάφο της Αμφίπολης. Ανασκαφές μεγάλης κλίμακας βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη, ενώ παράλληλα προκύπτει το μεγάλο ερώτημα. Ποιός βρίσκεται θαμμένος μέσα σε αυτό τον εκπληκτικό Τάφο; Η Ρωξάνη, σύζυγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου; ‘Η μήπως ο γιός του, ο Αλέξανδρος ο Δ’; Ή μήπως ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος; Ο τάφος της Αμφίπολης βρίσκεται πάνω στο Λόφο Καστά. Ο τοίχος της περιβόλου αυτού του σπουδαίου Τάφου έχει μήκος 500 μέτρα και σχηματίζει έναν σχεδόν τέλειο κύκλο. Η διάμετρος του Τάφου είναι 158.4 μέτρα. Ο σχεδόν άθικτος, σε πολλά σημεία του, τοίχος είναι καλυμμένος με γείσο, ενώ αποτελείται από μάρμαρο Θάσου. Ο Τάφος βρέθηκε σφραγισμένος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, καθώς σημαίνει πως έχει μεγάλη αξία. Ακόμα και αυτοί που άνοιξαν τον τοίχο σφράγισης, δεν μπόρεσαν να φτάσουν μακριά, μέσα στον Τάφο.

Δείτε το Βίντεο:

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/o-tafos-tis-amfipolis-mesa-apo-ena-entyposiako-trisdiastato-vinteo/

Τι έμαθα σήμερα..."τα ζα" του Στρατή Μυριβήλη

Μια παρουσίαση για μαθητές και μη...

με διαχρονικά αντιπολεμικά μηνύματα

 βλ. παρουσίαση: εδώ

                                                               

                                                                                                   Ιωάννα Γεωργουλάκου

3 χρόνια πριν..first lego league

Τρία χρόνια πριν συμμετείχα ως μέλος του Διεπιστημονικού Δικτύου Ειδικής και Διαπολιτισμικής Αγωγής "Include",  στο διαγωνισμό εκπαιδευτικής ρομποτικής First Lego Leaague στο Πλανητάριο της Θεσσαλονίκης. 

Εκεί η ομάδα μας, οι Σ.Π.Ρ.Π. (Σπάνιο Πηδηχτό Ρομπότ Πιτσιλοκέφαλος) κέρδισε το βραβείο ομαδικότητας και πως άλλωστε δε θα το κέρδιζε όταν όπως γράφτηκε και στο http://thessbomb.blogspot.gr/2014/03/include.html  "Η ομάδα άξιζε κάθε επιτυχία! Η προσπαθεια των παιδιών ήταν συγκλονιστική και το αποτέλεσμα εντυπωσιακό! Τα παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας καλλιέργησαν αξίες όπως: σεβασμό, άμιλλα, πειθαρχία, συνέπεια, εμπιστοσύνη, συνεργασία και ομαδικότητα. Έμαθαν να παίρνουν χαρά και να αξιοποιούν τη διαφορά!"  

Συναρμολόγηση ρομπότ, πίστες και lego έφεραν κοντά τα παιδιά της ομάδας μας, παιδιά με και χωρίς αυτισμό, στα πλαίσια της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. Η συνοχή της ομάδας ήταν τέτοια, ώστε και τα επτά παιδιά φόρεσαν ειδικές στολές ρομπότ, φτιαγμένες από κούτες βαμμένες λευκές και με πιτσιλωτό μοτίβο, προκειμένου οι δύο συμμετέχοντες με αυτισμό -ένα αγόρι και ένα κορίτσι- να αντιμετωπίσουν "προστατευμένοι" το κοινό, καθώς η στολή προστάτευε το κεφάλι και το σώμα τους από τις φωνές και τον θόρυβο που επικρατούσε στην αίθουσα κατά την τελετή της βράβευσης.

Πληροφορίες για τη συμμετοχή μας στο Διαγωνισμό και σχετικά δημοσιεύματα υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Include http://include-edu.blogspot.gr/2014/03/include_28.html  

Υ.Γ. Τι έχω ζήσει τα τελευταία χρόνια..

                                                                                                                  

                                                                                                     Ιωάννα Γεωργουλάκου

Τι έμαθα σήμερα..vol 1 (Οι ρίζες των ολυμπιακών αγώνων)

Σήμερα μάθαμε για τις ρίζες των Ολυμπιακών αγώνων μέσα από ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ (2016) το οποίο με τη χρήση της τεχνολογίας της σχεδιοκίνησης (animation) αναπαριστά τον χώρο της αρχαίας Ολυμπίας όπως ήταν στην αρχαιότητα. Με αυτόν τον τρόπο κάνουμε ένα σύγχρονο ταξίδι στον χρόνο, το οποίο δεν μπορεί παρά να είναι απολαυστικό. 

Δείτε το βίντεο: 

Η χαρά της διδασκαλίας όταν συνδυάζεται με τη χαρά της μάθησης αποτελεί ευτύχημα.

                                                                              Ιωάννα Γεωργουλάκου